մեր բակի մասին

Մեր բակում հեծանիվ են քշում։ կան Բասկետբոլի և ֆուտբոլի դաշտ է , ցանկապատված է։ Մեր բակում կան ծոճնակ նեռ, և շատ նստարաններ։ Մր բակում է գտնվում <<իմ դպրոցը՝ Մխիթար Սեբաստացի կըթահամալիր>>

Advertisements
Posted in Uncategorized | Leave a comment

Նամակ ձմռանը

Ես Հարություն Մալքոնյանն եմ, ես շատ եմ սիրում ձմեռը և ամառը, որոհետև ձմռանը ձյունով խաղում են, սահնակ են քշում, տուն են սարքում ձյունով, դահուկ ու սահնակ են  քշում, իսկ ամառը թռնում են ուրիշ աշխարհ հանգստանալու և լողալու։ Եթե ձմռանը դրսում  լողան կմրսեն և կհիվանդանան։

Քո սիրելի Հարություն

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Շարժական բացիկ

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Ծակ ձեռնոցը

Կար-չկար մի ծակ ձեռնոց կար։ Այդ ծակ ձեռնոց ապրում էր ծակ տան մեջ։ Մի անգամ ծակ ձեռնոցը գնում է իսկական հրթիռ նսում, որ թռնի ուրիշ մոլորակ։

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Փայթիլը,Հրութը և արևը

Կար-չկար մի փաթիլ կար։ Այդ փաթիլն ինչին դիպչում էր սառում էր։Մի անգամ փաթիլը հատնվեց արևի մոտ։Երբ փաթիլը կպավ արևին, արևը դառավ սառույց և ընկավ քաղաք։ Այնտեղ մի ինժեներ կար։Նրա անունը Հարութ էր, ազգանունը Մալքոնյան։Այդ ինժեները որոշում է սարքել տաքացնող ավտոբուս։ Ինժեներ Հարութը նստեց տաքացնողավտոբուսը և արևին տաքացրեց, որ մարդկաց սառույց չդարձնի։ Արևը տաքացավ ու թռավ երկինք։

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Փաթիլ

Կար-չկար մի փաթիլ կար։ Այդ փաթիլն ինչին դիպչում էր սառում էր։Մի անգամ փաթիլը հայտնվեց արևի մոտ, էս փաթիլը կպավ արևին, արևը դարձավ սառույց և  ընկավ քաղաք։ Այնտեղ մի ինժեներ  կար  անունը Հարութ ,ազգանունը՝ Մալքոնյան։ Այս ինժեները որոշեց սաքել տաքացնող ավտոբուս։ Հարութը նստեց ավտոբուս, արևին էլ նստեցրեց, սառած արևը տաքացավ ու մարդկանց տաքացրեց։

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Երազ

 

Կար- չկար մի տոնածառ կար։ Այդ տոնածառն ապրում էր գորգի տակ։ մի օր Ձմեռ պապիկը և իր եղիկները տարան էս գորգը Լապլանդիա։ Այնտեղ փռեցին գորգը, բայց տոնածառը դուրս երկավ գորգի տակից ու Ձմեռ պապիկը և եղիկները զարդարեցին եղևնին։

 

Posted in Uncategorized | Leave a comment